Brussel - Het Huis van het Nederlands kreeg vorig schooljaar tienduizend cursisten over de vloer. Op 1 oktober waren er achtduizend mensen Nederlandse les aan het volgen en hoewel ze niet allemaal de rit uitzitten, is de interesse voor de taallessen overrompelend.
"Ik ben hier vier jaar geleden helemaal in mijn eentje aan begonnen,” zegt directrice Els Deslé van het Huis van het Nederlands in het mooie pand in de Philippe de Champagnestraat; “ik heb met een medewerker nog zelf mijn kantoortje geschilderd.”
Afgelopen week waren aannemers in allerijl bezig om nog extra leslokalen in elkaar te timmeren voor het begin van het nieuwe schooljaar. Er komt ook een crèche zodat cursisten met jonge kinderen de handen vrij hebben om Nederlands te leren.
Het Huis van het Nederlands is een middelgrote onderneming met 35 werknemers geworden. En daar zijn de docenten Nederlands niet eens in meegerekend. Dat zit namelijk zo: het Huis van het Nederlands ‘ontvangt’ alleen de geïnteresseerde cursisten en verwijst ze daarna door naar een van de vijf Centra voor Volwassenenonderwijs die in de hoofdstad Nederlandse les organiseren, of naar het Centrum voor Basiseducatie voor de taalzwakkeren. “Maar het kan net zo goed zijn,” legt Deslé uit, “dat we de kandidaat aanraden om eerst een andere opleiding te volgen. Een taal leren doe je niet in een hik en een gauw. Veel cursisten miskijken zich erop. Een doorsneeleerling die van nul begint, moet toch 2,5 jaar lang twee avonden per week drie uur les volgen om op een niveau te komen waarbij hij zich kan behelpen in het Nederlands.”
En er zijn nogal wat cursisten die van nul moeten beginnen. De cursisten zijn voor driekwart mensen zonder baan en veeleer laaggeschoold. De overgrote meerderheid is allochtoon en dan meestal nog met een taalachtergrond Frans – “dat blijft hoedanook hun overlevingstaal,” zegt Deslé.
En wie denkt dat de cursisten, als ze in Brussel naar school zijn geweest, minstens enkele uren Nederlands per week hebben gekregen, heeft het mis. Deslé: “In bepaalde richtingen van het Franstalig technisch en beroepsonderwijs in Brussel wordt helemaal geen Nederlands gegeven (sic, SVG). We zijn daar zelf ook van geschrokken. En bij wie toch Nederlands heeft gekregen, merken we dat het niveau vaak bedroevend is.”
Lees het volledige artikel.
bron : Brusselnieuws.be 31/08/07