Taalrespect

De helft van de postkantoren in het Brussels Gewest wordt geleidelijk aan vervangen door zogenaamde "postpunten", dat zijn plekken, bijvoorbeeld in groot-warenhuizen, waar men enkele minimale postverrichtingen kan uitvoeren. Nu blijkt dat De Post van de gelegenheid gebruik maakt om de laatste plekken waar de taalwet nog werd geëerbiedigd, tot eentalig Franse "postpunten" te maken.
Het gaat alles bij elkaar om 51 wijkkantoren van De Post die vervangen worden door postpunten, dat is iets meer dan de helft van alle postkantoren in het Brusselse Gewest. Uit klachten van gebruikers blijkt dat De Post nergens taaleisen stelt aan het personeel van de bedrijven die instaan voor de "postpunten", met het gevolg dat hier bijna uitsluitend eentalig Frans personeel werkt, vaak trouwens van vreemde oorsprong of nationaliteit

uit "Journaal", de Nieuwsbrief van Mark Grammens
8 april 2010 p 4447 

In het Brussels centraal station zijn enkele juwelenwinkeltjes genaamd 'Réserves Naturelles' waar men enkel in het Frans bediend wordt, geen enkele aanduiding in het Nederlands. Ik vraag me af of dit zomaar kan in een station waar zoveel Vlamingen passeren.
Verderop heb ik een snackbar gezien die wel afficheert in het Nederlands, maar dan vol fouten. Vreemd dat dit kan in een tweetalig land. 

Wie vanuit de Franse stad Hondschoote Vlaanderen binnen rijdt via de

LOSTRAAT  (grondgebied Leisele -Alveringem) en zijn weg vervolgt richting Gijverinkhove, komt voor het kruispunt met de BEVERENSTRAAT een groot bord tegen, met daarop de afbeelding van een verkeersbord A51 waaronder de tekst "Gevaarlijk kruispunt".

Bovenop dit bord is een FRANSTALIG bord bevestigd met de tekst "Carrefour

dangereux".

De bezorgdheid om het welzijn van de Franse buren mag dan misschien een mooi

voorbeeld van Vlaamse hartelijkheid zijn, jammer genoeg vormt dit franstalig verkeersbord (naar mijn bescheiden mening) een inbreuk op de taalwetgeving.

Naar aanleiding van deze melding, nam Werkgroep Taalrespect hierover contact op met burgemeester en schepencollege van Alveringem, en ontving hierover op 14 april, volgend antwoord :

    Geachte,

    Wij kunnen U meedelen dat het College uw vraag behandelde in zitting van           maandag 12 april jl. en volgend antwoord formuleerde.
    Het College betuigt zijn respect voor het naar voor gebrachte standpunt en is     op de hoogte van de taalwetgeving. Het plaatsen van de kwestige borden             gebeurde vanuit veiligheidsoverwegingen wegens de frequente ongevallen met         mensen uit Frankrijk die niet op de hoogte zijn dat de voorrangsregeling ter       hoogte van het kruispunt wijzigde. Omwille van deze vaststelling meende het       College dat deze maatregel primeerde op het wettelijke principe. We moeten tot     ons genoegen vaststellen dat ondertussen de toestand aan dit kruispunt             geëvolueerd is naar het volledig achterwege blijven van enig ongeval. Het         College drukt de hoop uit dat het meldpunt voor wie het College het hoogste       respect heeft, begrip betoont voor deze benadering en onderstreept zijn           erkentelijkheid dat men het College in deze betrokken heeft.
    Namens het Schepencollege

    In opdracht
    Hendrik Verschave
    Gemeentesecretaris Alveringem
    058 288 882 

Hierbij een wedervaren van een architect :

In Brussel : toen ik  schuin  tegenover "den Coninck van Spagniën" aan de Grote Markt de restauratie mocht uitvoeren van het Gildenhuis "den Hertogh van Beieren" (in de Boterstraat  ) moest ik uiteraard mijn plannen verdedigen voor de koninklijke Commissie van Monumentenzorg Stad Brussel. Mijn opdrachtgever was eveneens aanwezig. Ik werd er beleefd ontvangen door de voorzitter, een franstalige, die me vroeg van welke taal ik me wenste te bedienen. Ik antwoordde hem dat  ik nederlandstalig was. Geen probleem, zijn nederlandstalige bijzitter nam het woord en vroeg me het ontwerp uit te leggen. 90 % van de aanwezige commissieleden bleken geen gebenedijd woord nederlands te verstaan of te willen verstaan. Af en toe grapte er een in het sappige Brusselse dialect maar ook hij negeerde me vierkant. Na mijn voordracht vroeg ik het geacht publiek of er nog vragen waren. En ja die kwamen er, in het frans natuurlijk. Noodzakelijkerwijze ben ik dan maar in het frans verder gegaan en heb op basis van de vragen beseft dat de commissieleden er geen jota van hadden begrepen. Ik kreeg gelukkig wel felicitaties van mijn opdrachtgever. Na die voordracht werd ik benaderd om toch maar met een franstalige collega samen te werken, kwestie van een gebaar te stellen  voor de tweetalige hoofdstad. Ik had daar geen zin in en mijn opdrachtgever wou ook geen twee architecten betalen. Resultaat : ik heb twee jaar mogen wachten op de vergunning zonder dat er een  bemerking was op mijn dossier. Toen ik later mijn nederlandstalige confraters  hierover sprak, antwoordden ze mij  dat ze ook  soortgelijke ervaringen hadden maar dat ze voor elke Brusselse opdracht een franstalige confrater inhuurden . Leuk hé ?  

Op 04 april 2010 omstreeks 23u51, zei Peter M., Brussel :

Ik woon in Brussel. Men heeft mij hier op straat al dikwijls uitgescholden voor sale flamand, of dat ze mij zeggen dat ik hier geen nederlands mag spreken, zelfs niet op straat. Dat waren dan onbekenden die mij nederlands hoorden spreken die mij die opmerkingen maakten, en dat in een 2-talige stad.

bron : De Standaard 04 4 2010
http://www.standaard.be/meningen/forum/index.aspx?pagename=detail&forumid=1607052#meest-recent

Naar aanleiding van de uitspraak van Vlaams minister Pascal Smet (‘Brussel is een Franstalige stad’), werd vandaag tijdens de plenaire vergadering van de Vlaamse Gemeenschapscommissie door Collegevoorzitter Vanraes een brief voorgelezen, die ondertekend werd door de drie Collegeleden.

In die brief werden de houding en de uitspraken van Smet scherp gehekeld. Er werd zelfs gesteld dat zijn positie (als Vlaams minister) “ondermijnd” is.

Het postsorteercentrum van Antwerpen X wil blijkbaar niet onderdoen voor de collega's van Gent X.  Want in Gent X gebruiken ze ook een stempelmachine met opschrift  De Post / La Poste.

Niet dat ze in Antwerpen daarom het Frans goed onder de knie hebben....(wat uit de foto mag blijken)

Waarom dat ze zowel in Gent als Antwerpen - en waarschijnlijk zijn er ook ook andere postsorteercentra die tweetalige afstempelingen gebruiken - mag Joost weten.

Wie kan ons een bewijs sturen dat ze ook in Wallonië de beide landstalen gebruiken bij het afstempelen van de brieven ?  Graag bericht via   Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.  

 

Hoewel elke agent in Brussel wettelijk verplicht tweetalig moet zijn, is dat nauwelijks het geval. Van de Franstalige agenten in Brussel spreekt nauwelijks de helft Nederlands. De Vlaamse agenten in Brussel daarentegen doen het een pak beter: van hen kent 83 procent Frans. En dat allemaal tien jaar nadat er tijdens de grote politiehervorming één belangrijke afspraak werd gemaakt: dat alle Brusselse agenten ten laatste tegen 2006 tweetalig zouden zijn.

DHH in Het Nieuwsblad, 6 februari 2010